جوزف لیبرمن

26 ارديبهشت 1396 0 comment
(2 رای‌ها)

 

جوزف لیبرمن، سناتور و نامزد پیشین احراز مقام معاونت ریاست جمهوری، و رئیس کنونی اتحاد علیه ایران هسته ای معتقد است مقایسه ای کوتاه بین آنچه در ایران اتفاق می افتد و آنچه در آمریکا و فرانسه شاهد بودیم، نشان می دهد، در ایران انتخاباتی برگزار نمی شود و ماهیتا تصمیمی است که رژیم برای مردم می گیرد.

آقای لیبرمن در گفتگوی اختصاصی به ستاره درخشش، رئیس بخش فارسی صدای آمریکا نظرات خود را درباره انتخابات در ایران گفت که در زیر مشروح این گفت و گو را می توانید بخوانید:

درخشش: اتحاد علیه ایران هسته ای در گزارش راجع به انتخابات ریاست جمهوری در ایران می گوید رأی دهندگان گزینه چندانی ندارند، چون هر ۶ کاندیدا، باصطلاح سربازان وفادار رژیم هستند، و این نشان می دهد صرفنظر از اینکه کدام یک برنده شود، ایمنی رژیم تضمین شده است. ممکن است در این باره توضیح بیشتری بدهید؟

جوزف لیبرمن: این انتخابات نیست. اخیراً ما شاهد انتخابات فرانسه و آمریکا بوده ایم. گو اینکه مشروعیت بعضی از جنبه های آنها زیر سؤال رفته بود، اما به هرحال انتخابات بود. ولی در ایران از ۱۶۰۰ داوطلب فقط ۶ نفر برای نامزدی انتخاب شدند. یعنی در ایران این رژیم است که تصمیم می گیرد چه کسی داوطلب شود.

اگر خوب نگاه کنید می بینید فرق زیادی بین این ۶ نفر وجود ندارد. روحانی می خواهد و سعی می کند خودش را میانه رو معرفی کند ولی می بینید که در دوره زمامداری او ایران حامی اصلی اسد بوده است که نه تنها علیه مردم خودش بلکه علیه بشریت مرتکب جنایت شده است.

ایران در جنگ یمن دخالت می کند، و بنا بر اعلام وزارت خارجه ما، این دولت حامی شماره یک تروریسم است. سرکوب مخالفان داخلی بخصوص در دوره روحانی بیشتر شده است. بنابراین با این انتخابات هیچ چیز عوض نخواهد شد، زیرا اساس رژیم ایران برپایه رهبری است. آیت الله خامنه ای رهبر است و کنترل همه کارها را در دست دارد. رؤسای جمهوری می آیند و می روند و این آیت الله خامنه ای است که تصمیم می گیرد؛ و هیچ چیز تغییر نمی کند. حتی بعد از برجام هم، به گفته خودشان، دشمن آمریکا باقی مانده اند.

درخشش: شما به توافق هسته ای ایران اشاره کردید ، که ظاهراً موضوعی داغ در مبارزات انتخاباتی ایران است. آمریکائیان حامی توافق هسته ای امید داشتند که ایران به نوعی رفتار خود را عوض کند؛ و ایرانیان حامی توافق هم انتظار داشتند این جریان به نوعی برای ایران مزایائی اقتصادی به بار بیاورد ؛ اما هیچکدام از این انتظارات تحقق نیافته است. چرا ؟ آیا اشتباهی رخ داده است؟

لیبرمن: بزرگترین اشتباه محاسبه اوباما این بود که فکر می کرد برجام مناسبات ما با ایران را تغییر خواهد داد،  و ایران دوست آمریکا خواهد شد، یا لااقل از حمایت تروریسم و ستیزه جویی در خاورمیانه دست بر خواهد داشت، ولی دیدیم که حتی موقعی که مذاکرات هسته ای در جریان بود رهبر ایران گفت این توافق هیچ چیز را بین ما عوض نخواهد کرد، و می بینیم که نه تنها چیزی عوض نشده، بلکه اوضاع بدتر هم شده است، که این مایه شرمساری است.

ما حالا یک تغییر مهم در آمریکا بوجود آمده است. من کسی هستم که در انتخابات اخیر آمریکا از هیلاری کلینتون حمایت کردم؛ ولی انتخاب ترامپ وضعیت را نسبت به دوره اوباما یک دنیا عوض کرده است.

اوباما وقت و هزینه زیادی برای توافق هسته ای صرف کرد و تخلفات و سوء رفتار ایران را نادیده گرفت؛ و حتی تا دادن رشوه پیش رفت تا توافق به امضا برسد.

اما ترامپ طرز برخورد و برداشت کاملاً متفاوتی دارد. او می خواهد بر رفتار ایران نظارت کامل داشته باشد، و هر تحریمی را که از سوی کنگره پیشنهاد شود امضا خواهد کرد. البته اگر بخواهیم قضاوت خودمان را بر پایه شعارهایی که دولت می دهد بگذاریم ، گرچه شعارهائی ستیزجویانه نیستند؛ اما درعین حال تند هستند؛ و من امیدوارم ترامپ به این سخت گیری ادامه دهد و در اعمال تحریمها با قدرت عمل کند و فقط چیزی را به دولت ایران بدهد که سزاوار دریافت آن است.

نظر دادن